: به یک دوست
نیامدم تولدت مرا ببخش
و تمام آدم های بد را ببخش
تو خوب باش و خوبی کن
حرف های بی یهانه را ببخش
نوشته شده توسط سوسک سپید در روز چهارشنبه 2 مرداد ماه سال 1387 ساعت 8:23 PM
پیوند
|
چاپ
|
نظرات
[0]
: دوباره
دوباره
باز آمده ام با ناز
باز از سر آغاز
با آواز و بی ساز
با سینه ی پر راز
درد و غم و اندوه که بسیار
چه گویم که نگویم
نیشتری کم تر
بر زخمه ی چرکین حقایق
و خلایق
هر چه لایق
نوشته شده توسط سوسک سپید در روز پنجشنبه 23 شهریور ماه سال 1385 ساعت 9:16 PM
پیوند
|
چاپ
|
نظرات
[7]
: ؟
بهانه
کنار آشنایی تو آشیانه می کنم
فضای آشیانه را پر از ترانه میکنم
کسی سوال می کند :
به خاطر چه زنده ای ؟
و من برای زندگی
تو را
بهانه می کنم
هرکی میدونه شاعر این شعر کیه تو کامنت بگه و جایزه بگیره
نوشته شده توسط سوسک سپید در روز پنجشنبه 22 تیر ماه سال 1385 ساعت 00:01 AM
پیوند
|
چاپ
|
نظرات
[4]
: آخرین یادداشت او
دیر آمدی من رفتم ... با آنکه زود تر از تو آمده بود
دنبالم نیا
نوشته شده توسط سوسک سپید در روز چهارشنبه 14 تیر ماه سال 1385 ساعت 7:49 PM
پیوند
|
چاپ
|
نظرات
[3]
: مرده نامه
مرده نامه
سلام
حالم خوب نیست چون اصلا حالم نیست
جای بعضی از شماها اینجا خیلی خالیست
دلم برای کمی هوای تازه تنگ شده
اینجا هیچ وقت کولر هارا روشن نمی کنند
برای ما خوب نیست
برای ما تنها چیزی که خوب است
اینست که گاه گاهی برای شما بنویسیم
فعلا باید
بروم
فرو
در خودم
خدانگهدار
امضا: مرده
نوشته شده توسط سوسک سپید در روز یکشنبه 11 تیر ماه سال 1385 ساعت 10:37 PM
پیوند
|
چاپ
|
نظرات
[2]
: شعری از حسین پناهی
|
|
|
تاسه
در گهواره از گریه تاسه می رود
کودک کر و لالی که منم
هراسان از حقایقی که چون باریکه ای از نور
از سطح پهن پیشانیم می گذرد
خواهران و برادران
نعمت اندوه و رنج را شکر گذار باشید
همیشه فاصله تان را با خوشبختی حفظ کنید
پنج یا شش ماه
خوشبختی جز رضایت نیست
به آشیانه با دست پر بر می گردد پرستوی مادر
گمشده در قندیل های ایوان خانه ای که سالهاست
از یاد رفته است
خوشا به حالتان که می توانید گریه کنید بخندید
همین است
برای زندگی بیهوده دنبال معنای دیگری نگردید
برای حفظ رضایت
نعمت انتظار و تلاش را شکرگزار باشید
پرستوهای مادر قادر به شکارش بچه هاشان نیستند | |
نوشته شده توسط سوسک سپید در روز سه شنبه 6 تیر ماه سال 1385 ساعت 00:20 AM
پیوند
|
چاپ
|
نظرات
[4]
: این یک شعر نیست
این یک شعر نیست
نه
سعی نکن شعر گونه بخونی ایش
یا سرودی بر لب کودکی سازیش
مرثیه گونه ای ایست
در سوگ چون تو
در سوگ ما
در سوگ خدا
ودر مرگ دروغی چون حقیقت
بیاندیش
بر شک خودت شک کن
بر عشق بر وطن من بر ترس ما
که زاده ی افسون اهریمنان است
و خدایی که دگر در این
نزدیکی
نیست
نوشته شده توسط سوسک سپید در روز سه شنبه 30 خرداد ماه سال 1385 ساعت 03:56 AM
پیوند
|
چاپ
|
نظرات
[3]
: آه ...
آه از این زمانه که نیست در آن آدمیت سیال
آه از من از تو
و آنانی که چو خر مانده اند به گل
و احساسی که هر روز حالمان را بهم میزند
از اینکه محکومیم به زندگی
چشمانت را ببند
چیز دیدنی ی نیست
چیزی برای دیدن نیست
اینها که می بینی حجم هایی برای پر کردن محیط مرده ی شهر توست
و امید وار باش خداوندگاری خواهد آمد
از جنس درد های نهانمان
از جنس شب
از جنس من
از جنس تو
و خواهد مرد او نیز در این ظلمت
و باز
در خودت فر و میروی
و در این اندیشه ای
که
تا کی؟
.....
نوشته شده توسط سوسک سپید در روز دوشنبه 29 خرداد ماه سال 1385 ساعت 02:17 AM
پیوند
|
چاپ
|
نظرات
[2]
: شروعی دوباره ...
سلام
روزگار عجیبی ایست(خیلی)
چند نفر تو میدون هفت تیر میگیرن همدیگرو میزنن(البته از نوع زنانه آن ولی بی رحمانه)
تیم ملی هم باز ثابت کرد که نباید زیاده خواه باشیم(منظورم دیدار با برزیل در فیناله)
اینجا تهران است(خودتان میدونید دیگه چه خبره(البته تهرانی ها رو میگم)نه؟)چه پرانتز تو پرانتزی شد .
و چون این اولین پستم تو این وبلاگه دیگه بسه (البته فعلا)
خدانگهدار.
نوشته شده توسط سوسک سپید در روز یکشنبه 28 خرداد ماه سال 1385 ساعت 00:36 AM
پیوند
|
چاپ
|
نظرات
[3]
آخرین مطالب
| 
